); ga('send', 'pageview');

Mi mor æ 70 år idag

…søtti år…ja då he æ kjent dæ i femti…ojjjj!

Mi he jårt forskrekkelig møe i sammen æ å du.

At du he ein form for superkraft he æ aldri vært i tvil om. Æ leste møe tegneserier når æ va liden, spesielt om supermann. Bortsett ifrå den derre flyinga så budde det møe supermann i dæ øu. Å då meine æ ikkje bare det sagnomsuste røntgenblikket ditt som te æ med Clint Eastwood va misunnelig på..

Æ kan minnest åssen du konne kontrollere ein heil bar foll a folle venndøler med bare blikket frå bardisken. Satte du blikket i ein ellår anna brøuten kar oppenifrå vatnestraum, så skynta an sæ ner i sofaen å sadd som et konsti lide te-lys heilt te du stengte for kvellen.

Pegefingåren din æ øu et slags våpen tru æ. Hvis noen fekk både pegefingåren å blikket satt i sæ, så pleide di bare å gå heim. “Signe pekte på mæ…kan liksågodt bare gå heim å legge mæ”.

Det blei fullstendig kaos på pøbben ette du ødela den pegefingåren, å an blei bøyd. Det va ikkje lengår så godt å skjønne å henne du pekte. Detta skapte stor frustrasjon på pøbbens innårtse bord. Det va jo ofte der det kokte som verst uttpå kvellen.

Æ kan huske du lente dæ øve baren å pekte hitt i hjørnet for å få ein breiskuldra kar frå di øvre bygder te å “sette sæ pænt”, bare for å registrere at alle rondt bordet flakka med blikket å ikkje heilt skjønte hvem a di du pekte på…det endte med at di tok ingen kjangs å blei siddans pænt heile gjengen.

Mi trengte hellår ikkje bilbelte når mi va på kjøretur med dæ. Du hadde den kjappaste å sterkaste armen i manns minne. Det va nok å bare ta opp armen hvis du måtte bråbremse, å mi kåm flaksans gjennom lofta. Mi merka godt å sterk du va når trynet vårt stoppa i den spisse albuen din. Det funka best i Granadaen, for den hadde nakkestøtte du konne trive tak i. Opelen hadde ikkje det, å då blei det møe veiving

…he ikkje ord…åffår skolle detta bilde taes egentli???!!

Alle sånnone superhelter he jo et ellår anne som jårr di “vanlige”. Supermann he kryptonitt, Det jårr an te ein vanlig mann. Æ fant telfeldigvis din kryptonitt. Æ skjønte det ikkje der å då, men æ fekk dæ te å bli et flaut lide te-lys.

Nå ska det seies at detta æ jo et bel sia. Heilt sia det va kolonialbutikk i Skulevegen. Æ visst jo ikkje å Saba va for noe…men æ skjønte at det va noe som bare jentane brukte. Saba i den tia va ikkje som Saba nå…dei så ud som noe Forsvaret hadde laga te ei sånn overlevelses-pakke. Æ lure på om ikkje Pål Lidi brukte denslags å lande på når an dreiv med stunt hittpå idrettsplassen… I noen butikker så blei det tebydt å pakke di inn i gråpapir faktisk, sånn at ingen skolle se å du kjøpte…just det he gått øve heldigvis.

Det va ikkje noe gråpapir på deia..æ kan huske det va sommår å godt i veret, for æ gjekk i kortbokser å det va studd a folk på uttsia a butikken. Du sadd i bilen rett på uttsia å venta. Just i det æ kåm ud a butikken å ud i sola så heiv æ denna pakka med Saba så høgt æ konne opp i lofta. En konne hive di høgt, for de konne jo ikkje knuse, å så fekk du et himla godt greb på di…..å så veide di litt.

Di føyg såpass høgt at det tok et bel før di kåm ner igjen. Å innen æ fekk tag i di igjen så lå du som limt i gålvet på Granadaen…

aldri he ein Granada kjørt sååå fort igjennom Skulevegen…

Gratulerer med dagen, mamma!

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *

Dette nettstedet bruker Akismet for å redusere spam. Lær om hvordan dine kommentar-data prosesseres.

%d bloggere liker dette: